Przed wyjazdem za granicę trzeba złożyć w oddziale lub delegaturze NFZ jednostronicowy wniosek o wydanie odpowiedniego formularza, który będzie czekiem, na podstawie którego Narodowy Fundusz Zdrowia zapłaci zagranicznej placówce za leczenie (wniosek na formularz można odebrać osobiście lub wydrukować).
Składając wniosek należy przedstawić również:
Teoretycznie od ręki można otrzymać formularz, ale w przypadku problemów z ustaleniem, czy nie zalegacie z opłacaniem składek, Fundusz ma tydzień na podjęcie decyzji.
W zależności od rodzaju wyjazdu za granicę otrzymasz inny formularz: E-111 jest przeznaczony dla turystów,
Druk E-111 ważny będzie tylko przez miesiąc. Jeśli nie będziemy mieć go przy sobie, za udzieloną pomoc zapłacimy z własnej kieszeni i po powrocie do kraju czeka nas trud odzyskania pieniędzy z Funduszu (niezbędne będą wszystkie rachunki).
Wszystkie świadczenia przysługują nam zgodnie z ustawodawstwem kraju, w którym je otrzymujemy i jeśli wewnętrzne przepisy przewidują odpłatność za jakieś usługi medyczne, musimy również płacić za nie sami.
Podczas wyjazdu warto mieć ze sobą kserokopię formularza, często bowiem procedura wymaga pozostawienia kopii w miejscu, w którym się leczymy.
Za jakie usługi medyczne będziecie musieli płacić w krajach UE?
W większości krajów Europy obcokrajowcy korzystający z usług zdrowotnych (identycznie jak obywatele tych państw) są zobowiązani do częściowego pokrywania kosztów leczenia i nie mogą liczyć na zwrot poniesionych wydatków. Na podstawie danych zebranych przez NFZ prezentujemy listę świadczeń, za które każdy Polak w krajach Europy będzie musiał zapłacić mimo posiadanego ubezpieczenia.
AUSTRIA Lekarz: wypisanie zaświadczenia 3,63 euro (dzieci, emeryci – bezpłatnie); Leki: 4,25 euro za każdy lek na recepcie; Szpital: 7,70 euro/dzień dla ubezpieczonego pacjenta lub 10–15 euro/dzień dla członków jego rodziny.
FRANCJA Lekarz/dentysta: 30 proc. zryczałtowanych honorariów, za badania laboratoryjne – 40 proc. ich ceny; Leki: 65 proc. za leki z niebieską etykietą, 35 proc. – za leki z białą etykietą lub bez etykiety, koszt lekarstw opatrzonych nalepkami z symbolem trójkąta nie podlega zwrotowi; Szpital: stała opłata za każdy dzień (ok. 10 euro) plus 25 proc. kosztów poniesionych podczas leczenia (resztę zwróci szpitalowi ubezpieczalnia).
GRECJA Leki: niewielki ryczałt powiększony o 25 proc. faktycznego kosztu lekarstwa (opłata ta jest bezzwrotna); Szpital: koszty dodatkowych badań i zabiegów (np. prześwietlenia i fizykoterapia); Uwaga: w przypadku naliczenia opłat za jakiekolwiek świadczenia realizowane za pośrednictwem narodowej ubezpieczalni dopilnuj, aby wystawiono pokwitowanie z biegnącym w poprzek perforowanym paskiem!
HISZPANIA Leki: przepisane przez lekarza do 40 proc. ich wartości (tylko emeryci i renciści uprawnieni są do bezpłatnych leków); Dentysta: pełnopłatne.
NIEMCY Leki: opłata jest uzależniona od liczby zapisanych lekarstw i nie podlega zwrotowi; Szpital: za pierwsze 14 dni naliczana jest stała opłata dobowa 10 euro, która nie podlega zwrotowi (zwolnieni pacjenci poniżej 18 roku życia).
PORTUGALIA Lekarz: 1,50–5 euro (dzieci i kobiety w ciąży bezpłatnie); Dentysta: pełnopłatne; Leki: w zależności od leku 20, 40, 70 lub 100 proc. (niektóre lekarstwa bezpłatne); Szpital: trzeba zapłacić za dodatkowe badania (np. zdjęcia rentgenowskie i testy laboratoryjne).
WLK. BRYTANIA funt szterling (GBP) = 7,20 zł Dentysta: 80 proc., maks. 348 GBP; Leki: 5,90 GBP za lek (zwolnione są osoby powyżej 60 lat, dzieci do 18 lat, kobiety ciężarne, osoby zażywające niektóre leki przewlekle i posiadające specjalne zwolnienie od współpłacenia).
WŁOCHY Lekarz: do 36,15 euro; Leki: za leki na recepcie opłata zryczałtowana niepodlegająca refundacji, wiele leków pełnopłatnych.
Pobierz formularz E-111  |